JAK WYBACZAĆ INNYM Z SERCA

Claude Vignon- Przypowieść o nielitościwym dłużniku

Tak samo uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeśli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu.

Kilka tygodni temu autor tego artykułu Ojciec Nnamdi Moneme, OMV, prowadził wykład dla wiernych świeckich na temat piękna przebaczenia. Po wykładzie pewna kobieta skomentowała: „Łatwiej powiedzieć  niż zrobić”. Całkowicie się z nim wykładowca  zgodził.

Trudno wybaczyć tym, którzy nas zranili, zwłaszcza gdy sprawcy nie żałują ani nie okazują skruchy. Możemy mieć wciąż powracające wspomnienia krzywd, z którymi musimy się uporać. A diabeł zrobi wszystko, by utrzymać nas w kręgu nieprzebaczenia. Wszystkie te powody i wiele innych sprawiają, że przebaczenie wydaje się niemożliwe.

Aby łatwiej nam było wybaczać innym, musimy pamiętać o dwóch rzeczach:

Po pierwsze, przebaczenie jest niezbędne do zdrowego życia

Księga Syracha pokazuje, że nie możemy żyć dobrym i owocnym życiem bez przyjmowania i dawania przebaczenia. Bóg nie odpuści nam grzechów, jeśli nie przebaczymy innym: „Mściwi poniosą karę od Pana, bo On pamięta ich grzechy” (Syr 28,1). Kiedy nie doświadczamy boskiego przebaczenia ani nie przekazujemy go innym, żyjemy w beznadziejnym strachu i paraliżującym smutku.

Nawet nasza modlitwa staje się bezużyteczna, gdy nie jesteśmy otwarci na przebaczanie innym, jak głosi Pismo Święte: „Przebacz winę bliźniemu swemu, a gdy będziesz się modlił, twoje grzechy będą odpuszczone” (Syr 28,2). Brak przebaczenia staje się przeszkodą dla naszej skutecznej modlitwy.

Nie możemy również otrzymać uzdrowienia od Boga, jeśli nie przebaczamy, bo jakże może człowiek, „gdy żywi gniew na drugiego, spodziewać się uzdrowienia od Pana”? (Syr 28:3) Dopóki zamykamy swoje serca na przebaczenie, będziemy żyć w bólu i udręce.

Nie możemy oprzeć się grzechowi, pielęgnując brak przebaczenia. „Pamiętaj o dniach ostatnich, odrzuć nieprzyjaźń; pamiętaj o śmierci i rozpadzie, i przestań grzeszyć” (Syr 28,6). Brak przebaczenia sprawia, że ​​tkwimy w przeszłości, przez co nie walczymy z grzechem w teraźniejszości ani nie przygotowujemy się do pełni życia z Bogiem w niebie.

Cóż za żałosne życie – brak boskiego przebaczenia i uzdrowienia, nieskuteczna modlitwa, niewola grzechu, zniewolenie przeszłością. Wszystko to dlatego, że wybieramy brak przebaczenia.

Po drugie, przebaczenie jest możliwe

Jeśli nasz Pan Jezus Chrystus nakazuje nam przebaczać innym „z serca”, to przebaczenie jest możliwe dzięki Jego łasce. Piotr, wyraźnie zastanawiając się nad trudnością przebaczenia, stawia granicę i warunek swojemu przebaczeniu, pytając Jezusa : „Panie, jeśli mój brat zgrzeszy przeciwko mnie, ile razy mam przebaczyć? Czy aż siedem razy?”. Jezus odpowiedział przypowieścią o nielitościwym słudze, który otrzymał całkowite przebaczenie od króla, ale odmówił przebaczenia słudze, który był mu winien bardzo małą sumę. Jezus zakończył przypowieść tymi słowami: „Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeśli każdy z was nie przebaczy swemu bratu z serca” (Mt 18, 21-35).

Przebaczyć z serca oznacza przebaczać innym całkowicie i zawsze. Oto 6 kroków, które pomogą nam przebaczać innym z serca:

1. Przyjmij Boże przebaczenie

Po pierwsze, musimy pozwolić Bogu przebaczyć wszystkie nasze grzechy. Bóg również wlewa swoją miłość w nasze serca, kiedy przebacza nam nasze grzechy. Przebaczająca miłość Boga daje nam siłę, by okazywać to samo przebaczenie innym. Tylko Jezus może żądać od nas przebaczenia z serca, ponieważ oczyścił nasze serca swoją krwią i wlał w nie swoją miłość.

Pierwszym krokiem do całkowitego i trwałego przebaczenia innym jest szczery żal za wszystkie grzechy i wyznanie ich Bogu, zwłaszcza poprzez sakrament pojednania. Ta Boża miłość pobudzi nas do dzielenia się tym przebaczeniem z innymi.

2. Wierz w Jego przebaczenie i bądź za nie wdzięczny

Po drugie, musimy wierzyć, że Bóg przebaczył nam nasze grzechy i być prawdziwie wdzięczni za Jego przebaczenie. Tylko serca pełne wiary i wdzięczności będą gotowe dzielić się z innymi przebaczeniem, które otrzymali od Boga.

Nie możemy przebaczyć innym, żyjąc we wstydzie, żalu i poczuciu winy z powodu naszych przeszłych grzechów. Jak możemy dać innym to, czego sami nie mamy w sercach?

3. Wybacz sobie

Po trzecie, musimy wybaczyć sobie wszystkie nasze grzechy. Oznacza to, że musimy wziąć odpowiedzialność za swoje grzechy, przyjąć Boże przebaczenie jako czysty dar i być gotowi zacząć od nowa z większym zaufaniem do Bożego miłosierdzia, a mniejszym do siebie.

Nie możemy przebaczyć innym, potępiając jednocześnie siebie za popełnione grzechy, jakby Bóg nam ich już nie przebaczył.

4. Postrzegaj innych jako braci i siostry w Jezusie

Po czwarte, musimy praktykować postrzeganie innych jako naszych braci i sióstr w Chrystusie. Jezus Chrystus przelał swoją krew za każdego z nas. On teraz jest właścicielem wszystkiego. Jak powiedział św. Paweł: „Po to bowiem Chrystus umarł i ożył, aby panować i nad umarłymi, i nad żywymi” (Rz 14,9).

Nie potrafimy przebaczyć, gdy postrzegamy innych jako zupełnie obcych, niezwiązanych z nami i Jezusem, który umarł za wszystkich. Im częściej widzimy Jego krew na wszystkich duszach, w tym na naszych własnych, tym bardziej czujemy się poruszeni, by przebaczać wszystkim ludziom dla Jego dobra.

5. Proś o łaskę przebaczenia

Po piąte, musimy błagać Boga o łaskę przebaczenia. Pragnienie przebaczenia, a także determinacja i siła, by to uczynić, pochodzą od Boga. Tylko Bóg może nas podtrzymać w tym powołaniu do przebaczania płynącym z naszych serc. Im częściej błagamy o łaskę przebaczenia i modlimy się za tych, którzy nas zranili, tym bardziej doświadczamy boskiego działania, by ofiarować dar przebaczenia innym, tak jak Bóg przebaczył nam.

6. Zdecyduj się na wybaczenie

Na koniec musimy podjąć stanowczą decyzję o przebaczaniu innym, tak jak Bóg przebaczył nam w Chrystusie. Miłosierna miłość Jezusa staje się źródłem i obrazem naszej własnej, przebaczającej miłości do innych.

Jezus w najgłębszym momencie swojej męki podjął decyzję o przebaczeniu tym, którzy nie pokutowali, przybijając Go do krzyża. Podjął tę decyzję, nawet gdy nie czuł się z tym dobrze, a niegodziwi mężczyźni nie żałowali.

Dzięki Jego łasce my również możemy podjąć podobną decyzję, by przebaczać wszystkim ludziom całkowicie i zawsze, bez względu na to, co czujemy lub jaki jest brak czyjejś skruchy.

Eucharystia to nasze uprzywilejowane spotkanie z Jezusem Chrystusem, Bogiem, który przebaczył nam wszystkie grzechy i nadal nam przebacza. On doskonale zna nasze zmagania z przebaczaniem i tylko On umożliwia prawdziwe przebaczenie.

Jeśli pozwolimy Mu przebaczać nam zawsze i całkowicie, my również możemy przebaczać innym całkowicie i zawsze, ponieważ wtedy przebaczamy im z serca przemienionego Jego miłosierną miłością. To jest ten rodzaj przebaczenia, który sprawia, że ​​nasze życie naprawdę jest warte życia.

Chwała Jezusowi!!! Cześć Maryi!!!

MODLITWA

Panie Jezu, Ty na krzyżu okazałeś nam nieskończone miłosierdzie i przebaczyłeś swoim oprawcom.

Proszę Cię dzisiaj o łaskę serca zdolnego do przebaczenia. Oczyść moje serce z wszelkiej urazy, żalu i chęci odwetu. Kiedy pojawia się zranienie, przypominaj mi, jak wiele Ty każdego dnia przebaczasz mnie.

Daj mi siłę, abym potrafił odpuścić winy innym — bezwarunkowo i szczerze. Niech Twoje miłosierdzie uczy mnie miłości, która nie pamięta złego, a w moim sercu zamiast gniewu niech zamieszka Twój pokój.

Amen.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Dziękuję, że jesteś tutaj ze mną...

Niech ta chwila ze sztuką i słowem przyniesie Ci pokój. Jeśli ten wpis poruszył Twoje serce, podziel się swoją myślą w komentarzu – każde Twoje słowo jest dla mnie cennym darem.

Z modlitwą i światłem, Teresa

<><><><><><><><><><><><>

Adresy linków do moich blogów w prawym marginesie na górze