NASZA MATKO (?) , KTÓRA JESTEŚ W NIEBIE

     Nie, Bóg nie jest naszą matką . Objawił się nam jako nasz Ojciec ( J 14,1-14 ); a jednak czasami w Piśmie Świętym porównuje się Go do matki. W Księdze Izajasza Syjon skarży się Panu, że ją opuścił, a On odpowiada: „Czyż może niewiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, która nie zlituje się nad synem swego łona? A nawet gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie” ( Iz 49,15 ). Bóg posługuje się obrazem miłości matki do dziecka jako punktem odniesienia, by objawić głębię swojej miłości do Syjonu.

     Wiemy, że więź między matką a dzieckiem jest wyjątkowa. Które dziecko nie ma szczególnej więzi z matką? 

Która matka nie jest gotowa poświęcić wiele dla dobra swojego dziecka? 

Widzimy to nawet w świecie zwierząt pozbawionych rozumu. Na przykład, zaobserwowano , że matka pewnego gatunku ośmiornicy chroni swoje jaja podczas ich rozwoju przez ponad cztery lata! W tym czasie nie jadła nawet, aby pozostać przy jajach. Po wykluciu się, zmarła, powoli marniejąc podczas wysiadywania jaj.

    Zatem porównanie, jakie Bóg czyni o sobie, do matki, wydaje się trafne. Jak matka kocha swoje dziecko, tak Bóg kocha Syjon, swoje własne dzieci. Ale w rzeczywistości Bóg posuwa tę analogię o krok dalej. Kiedy zadaje Syjonowi retoryczne pytanie, oczekiwaną odpowiedzią jest: „Cóż, nie, oczywiście, że matka nie może zapomnieć o swoim dziecku!”. Z tej odpowiedzi moglibyśmy wywnioskować, że Bóg nie zapomina o swoich dzieciach ani nie ma dla nich litości. Ale potem dodaje: „Nawet jeśli one zapomną, Ja o tobie nie zapomnę”. Bo choć matka bardzo kocha swoje dziecko, Bóg kocha swoje dzieci jeszcze bardziej.

    Rzeczywistość jest taka, że ​​choć nic na świecie nie może się równać z miłością matki do dziecka, to jednak miłość ta wciąż jest niedoskonała. Matki mogą zapominać o swoich dzieciach i nie zawsze są gotowe okazać współczucie, gdy dziecko cierpi. Jednak pomimo tych niedoskonałości, wzorowe uczucie matki do dziecka pozostaje jednym z najwłaściwszych przykładów, które mogą pomóc nam w głębszym zrozumieniu Bożej miłości do nas. Gdybym próbował przekazać wam niezrównaną wspaniałość Bazyliki Świętego Piotra w Rzymie, o wiele skuteczniej porównałbym ją do katedry Notre Dame w Paryżu, a nie do mojego lokalnego kościoła parafialnego, który powstał z sześciostanowiskowego garażu i może pomieścić mniej niż 200 osób. Innymi słowy, jesteśmy w stanie dostrzec niezrównaną wytrwałość Bożej miłości poprzez porównanie tylko dzięki prawdziwej wielkości miłości matki.

Matka kocha swoje dziecko chroniąc je przed wszelkim niebezpieczeństwem, ale Bóg posyła nam swoich aniołów, aby nas strzegli, gdy idziemy Jego drogą ( Ps.91:11-12 ). Matka kocha swoje dziecko pocieszając je w smutku, ale Bóg pociesza nas we wszystkich naszych udrękach ( 2 Kor 1:3-7 ), a nawet bierze na siebie nasze udręki ( Iz 53:4 ). Matka kocha swoje dziecko karmiąc je swoim ciałem, ale Bóg karmi nas swoim ciałem, które przetrwa na życie wieczne ( J 6:54-55 ). Z jednej strony kontrast ten rzuca światło na godność macierzyństwa, o ile matki uczestniczą w miłości Boga w wyjątkowy sposób, co czyni je odpowiednimi przykładami do porównania. Z drugiej strony kontrast ten pomaga nam dostrzec nieco wyraźniej, jak troskliwy jest Bóg wobec nas, swoich dzieci. Dlatego też, tak jak chętnie uciekamy się do mamy po pokarm, pocieszenie, ochronę i wiele innych dobrych rzeczy, tak też z tym większą ufnością powinniśmy zwracać się do Pana z otwartym sercem.

Źródło

Br. Philip Wieszczek, OP

Brat Philip Mary Wieszczek wstąpił do Zakonu Kaznodziejskiego w 2023 roku. Studiował na Uniwersytecie Karoliny Południowej, gdzie uzyskał licencjat z filozofii i ekonomii.

Modlitwa

Ojcze Niebieski,  

dziękuję Ci, że objawiasz nam swoją miłość nie tylko jako Ojciec,
ale też przez obraz najczulszej matki.

Dziękuję za wszystkie matki na ziemi –
za ich troskę, poświęcenie i bezwarunkową miłość,
która jest odbiciem Twojego Serca.

A jednak Ty kochasz nas jeszcze bardziej.
Nawet gdyby matka zapomniała,
Ty nigdy nie zapomnisz o swoim dziecku.

Naucz mnie ufać tej Twojej miłości –
jak dziecko, które z ufnością biegnie do matki,
tak niech moje serce biegnie do Ciebie
z każdą radością, bólem i potrzebą.

Strzeż mnie, pocieszaj, karm swoim Słowem i Ciałem,
i prowadź przez całe życie
aż do domu, gdzie będę mógł na zawsze spocząć w Twoich ramionach.

Maryjo, Matko najczulsza,
wstawiaj się za nami u swojego Syna,
byśmy coraz głębiej doświadczali
tej niepojętej, ojcowskiej i matczynej miłości Boga.

Amen.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Dziękuję, że jesteś tutaj ze mną...

Niech ta chwila ze sztuką i słowem przyniesie Ci pokój. Jeśli ten wpis poruszył Twoje serce, podziel się swoją myślą w komentarzu – każde Twoje słowo jest dla mnie cennym darem.

Z modlitwą i światłem, Teresa

<><><><><><><><><><><><>

⚓ Moja blogowa flotylla:

💻 Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z leniwą veną. tutaj

✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania i rozmowy z Archaniołami. tutaj

🎨 Oko na Obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, humor i filozofia. tutaj

⛵ Wierszyki sercem pisane – Mój „biały żagiel” dla dzieci i dorosłych marzycieli. tutaj

 "Widzę, czuję, wiem i poszukuję" - blog zawierający popularnonaukowe posty i inne ciekawostki " link tutaj