![]() |
| Wniebowzięcie korpuskularnego lapis lazuli by Salvadore Dali, 1952 roku. |
Zbliża się jedno z najpiękniejszych i najgłębszych świąt w kalendarzu liturgicznym – Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W tradycji ludowej to dzień Matki Boskiej Zielnej, pachnący ziołami, dojrzałym kłosem i wdzięcznością za plony. Jednak sacrum ma wiele obliczy i potrafi przemawiać do nas również poprzez język współczesnej sztuki i nauki. Dziś, w przededniu tego święta, chcę zaprosić Was do kontemplacji niezwykłego dzieła Salvadora Dalí – Assumpta Corpuscularia Lapislazulina z 1952 roku.
Większość z nas kojarzy Dalíego z płynącymi zegarami i prowokującym surrealizmem. Mało kto jednak wie, że w dojrzałym okresie swojego życia artysta przeżył głęboką fascynację mistyką chrześcijańską oraz... fizyką jądrową. Efektem tego mariażu stał się nurt nazywany „mistycyzmem nuklearnym”. Prezentowany obraz jest jego najdoskonalszym owocem.
Spójrzcie na to płótno. Dalí nie przedstawia Wniebowzięcia w sposób tradycyjny. Zamiast obłoków i barokowych aniołków, ciało Maryi (której twarzy użyczyła ukochana muza artysty, Gala) unosi się w kosmicznym porządku, rozpadając się i jednocześnie scalając z tysięcy subatomowych cząstek – korpuskuł. Malarz pragnął w ten sposób wyrazić, że Wniebowzięcie to proces absolutnie mistyczny, przekraczający ziemskie prawa grawitacji i materii, a jednocześnie głęboko wpisany w strukturę samego wszechświata.
Wszystko to skąpane jest w genialnym, głębokim błękicie ultramaryny, uzyskanym ze sproszkowanego kamienia lapis lazuli – minerału, który od średniowiecza symbolizował boskość, czystość i niebiańską chwałę. Maryja u Dalíego staje się żywą świątynią, o czym świadczą geometryczne nawiązania do architektury rzymskiego Panteonu w tle. Jej wniebowstąpienie nie jest ucieczką od świata, ale jego ostatecznym uświęceniem.
Dla mnie, w kręgu mojego sacrum, ten obraz to przejmujący dowód na to, że wiara i nauka, duch i materia, nie muszą się wykluczać. Maryja wzięta do Nieba uczy nas, że nasze ziemskie, materialne ciała również są powołane do wieczności – utkane z pyłu tej ziemi, ale przeznaczone do życia w Boskim świetle.
Modlitwa na Uroczystość Wniebowzięcia NMP
(Zainspirowana mistycznym obrazem Salvadora Dalí)
Panie Wszechświata, Architekcie wszelkiego istnienia, który tkasz rzeczywistość z niewidzialnych cząstek i napełniasz ją Swoim Duchem.
W przededniu uroczystości Wniebowzięcia Twojej Matki, stajemy przed Tobą z zachwytem nad tajemnicą przejścia człowieka z ziemi do Nieba.
Maryjo, Gwiazdo Kosmiczna, skąpana w niebiańskim błękicie lapis lazuli.
Ty przekroczyłaś granice ziemskiej grawitacji, by z ciałem i duszą zjednoczyć się z Chrystusem w chwale Ojca.
Wniebowzięcie przypomina nam, że całe stworzenie – od najmniejszego atomu po najdalsze galaktyki – tęskni za Twoim Synem i w Nim znajduje swoje ostateczne dopełnienie.
Prosimy Cię dzisiaj, Matko Wniebowzięta, podnoś nasze serca ku górze, gdy ziemskie troski i prawa materii pragną przygwoździć nas do ziemi.
Pomóż nam dostrzegać Boskie Sacrum w otaczającym nas świecie, w pięknie przyrody, w mądrości nauki i w głębi ludzkiej sztuki.
Niech nasze życie, podobnie jak Twoje, będzie harmonijną pieśnią uwielbienia, która prowadzi ku wiecznemu zjednoczeniu z Bogiem.
Królowo Wniebowzięta, módl się za nami.
Amen.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Dziękuję, że jesteś tutaj ze mną...
Niech ta chwila ze sztuką i słowem przyniesie Ci pokój. Jeśli ten wpis poruszył Twoje serce, podziel się swoją myślą w komentarzu – każde Twoje słowo jest dla mnie cennym darem.
Z modlitwą i światłem, Teresa
<><><><><><><><><><><><>
⚓ Moja blogowa flotylla:
💻 Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z leniwą veną. tutaj
✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania i rozmowy z Archaniołami. tutaj
🎨 Oko na Obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, humor i filozofia. tutaj
⛵ Wierszyki sercem pisane – Mój „biały żagiel” dla dzieci i dorosłych marzycieli. tutaj


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz