Dziś, w ciszy mojego sacrum, staję przed obrazem Pompeo Batoniego „Powrót syna marnotrawnego”. Choć serce często ucieka do mrocznej głębi Rembrandta, to właśnie u Batoniego odnajduję niezwykłe światło, które rozprasza mrok każdego upadku.
.jpg) |
| Pompeo Batoni, Powrót syna marnotrawnego (1773) |
Gest Przywrócenia Godności
Spójrzcie na dłonie Ojca. Nie tylko spoczywają na ramionach syna – one go podtrzymują, wręcz dźwigają jego ciężar. Czerwony, królewski płaszcz, którym Ojciec otula półnagie, umęczone ciało dziecka, to nie tylko ubranie. To szata łaski. W tej jednej sekundzie syn przestaje być nędzarzem, a na powrót staje się dziedzicem. Bóg nie pyta o to, gdzie byłeś; On pyta, czy pozwolisz się kochać.
Światło Przebaczenia
U Batoniego nie ma cienia potępienia. Jest jasność poranka, który następuje po najczarniejszej nocy błędu. Twarz Ojca, pełna łagodności i niemal matczynej troski, mówi nam wszystko o Bogu, który „nie chce śmierci grzesznika, lecz by się nawrócił i żył”.
Moja Modlitwa:
.jpg)
anie, dziękuję Ci za każdą chwilę, w której pozwalasz mi wrócić. Dziękuję, że Twój płaszcz miłosierdzia jest zawsze gotowy, by zakryć moje słabości. Naucz mnie ufać Twojej czułości bardziej niż własnemu lękowi. Niech Twoje spojrzenie, pełne łagodności, będzie moją siłą, gdy brakuje mi tchu pod ciężarem własnych win. Słowo dla Was:
Czy potrafimy dziś uwierzyć, że Bóg patrzy na nas dokładnie tak, jak Ojciec na obrazie Batoniego?
Z taką samą czułością i niecierpliwym wyczekiwaniem na nasz najmniejszy krok w stronę Domu?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Dziękuję, że jesteś tutaj ze mną...
Niech ta chwila ze sztuką i słowem przyniesie Ci pokój. Jeśli ten wpis poruszył Twoje serce, podziel się swoją myślą w komentarzu – każde Twoje słowo jest dla mnie cennym darem.
Z modlitwą i światłem, Teresa
<><><><><><><><><><><><>
⚓ Moja blogowa flotylla:
💻 Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z grawitacją kanapy. tutaj
✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania i rozmowy z Archaniołami. tutaj
🎨 Oko na Obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, humor i filozofia. tutaj
⛵ Wierszyki sercem pisane – Mój „biały żagiel” dla dzieci i dorosłych marzycieli. tutaj
A teraz niespodzianka - mój dotąd anonimowy blog, zawierający popularnonaukowe posty i inne ciekawostki - wypuszczam z małego akwenu na wody oceanu. Oto on - "WIDZĘ, CZUJĘ, WIEM i poszukuję" link tutaj
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz