Każdy z nas ma w życiu obszary, w których przeszkadza Bogu. Jest to najbardziej widoczne w odniesieniu do grzechów, z którymi zmagamy się na co dzień. Grzech nie jest sprawą prywatną. Nasze grzechy wpływają nie tylko na naszą duszę, ale także na ludzi wokół nas, niezależnie od tego, czy zdajemy sobie z tego sprawę, czy nie. Wielu z nas doświadczyło zerwanych lub bolesnych relacji. Mogą to być relacje z członkami rodziny, przyjaciółmi, współpracownikami lub innymi osobami, które znaliśmy w pewnym momencie życia. Najgłębsze rany mogą pochodzić z ran odniesionych w dzieciństwie, które nadal sprawiają ból w dorosłym życiu. Małżonkowie wiedzą dokładnie, gdzie zadać sobie nawzajem ból w chwilach gniewu i słabości. Chodzi o to, że grzech, ból oraz nasze własne słabości i słabości innych mogą pozostawić w nas głęboki ślad.
Kiedy ktoś nas zrani, naszym natychmiastowym odruchem jest albo odwzajemnienie się, albo zerwanie więzi z tą osobą. Czasami jedynym rozwiązaniem jest odejście, ale często pozwalamy, aby nasza własna słabość stanęła na drodze Bożego działania. Możemy pozwolić, aby nasza duma zaślepiła nas na potrzebę przebaczenia innej osobie. Nasza duma może powstrzymać nas od działania zgodnie z Bożą wolą. Często pogarszamy sytuację, ponieważ wolimy trzymać się własnego gniewu. Znacznie lepiej jest lizać rany, niż popadać w słabość i szukać pojednania. Taka sytuacja pojawia się zarówno w kochających domach, jak i w rozbitych domach. Okazji do kochania pomimo własnych słabości i słabości innych jest mnóstwo. Wielokrotnie stajemy na drodze Bożego działania w naszym życiu i życiu innych.
Ludzie są skomplikowani.
Każdy człowiek jest stworzony na obraz Boga i jest wielce kochany przez Boga. To uniwersalna prawda, ale wszyscy pochodzimy z różnych środowisk, kultur i doświadczeń. Oznacza to, że moja reakcja w danej sytuacji może się całkowicie różnić od reakcji twojej. Wielu z nas zmaga się z niewidocznymi urazami, traumą, porzuceniem, historią nadużyć, ubóstwem, przeszłością kryminalną itd. Nasze doświadczenia odróżniają nas od siebie. Kiedy spotykamy inną osobę i nawiązujemy z nią relację, możemy nie do końca rozumieć jej motywy lub reakcje. W chwilach próby lub nieporozumień nieporozumienia mogą się kumulować i grozić zniszczeniem tej relacji. Musimy pamiętać, że nasi przyjaciele, członkowie rodziny, współpracownicy, znajomi, a także bracia i siostry w Chrystusie niekoniecznie postępują tak samo jak my; nawet jeśli robią rzeczy obiektywnie złe lub niemoralne. Rzeczy, które wydają się nam zdumiewająco oczywiste, mogą nie być oczywiste dla innej osoby, zwłaszcza jeśli nie zna Chrystusa. Bóg prosi nas, abyśmy w takich sytuacjach byli miłosierni, przebaczali i kochali. Nie oznacza to, że takie zachowanie jest właściwe, ale jeśli będziemy trwać w gniewie, goryczy i własnej pysze, możemy narazić się na ryzyko stanięcia na drodze do dobra, które Bóg czyni w życiu tej osoby i w naszym własnym.
Założenia i percepcje mogą być destrukcyjne.
Czynienie założeń na temat innych ludzi jest wysoce destrukcyjne. To wielka niesprawiedliwość, ponieważ nie postrzegamy ludzi takimi, jakimi są, ale takimi, jakimi ich sobie wyobrażamy lub na podstawie naszych spostrzeżeń. Możemy zakładać, że ze względu na trudną lub grzeszną przeszłość, nie jesteśmy w stanie się zmienić, a w efekcie odrzucamy ich. Musimy prosić Boga i pozwolić Mu obdarzyć nas cierpliwością i łaską, abyśmy mogli poznać innych ludzi takimi, jakimi są naprawdę, a nie opierać każdego na własnych założeniach. Pamiętajmy, że nasze pochodzenie i doświadczenia są różne, dlatego nasze uprzedzenia często są całkowicie błędne. Stajemy się również osądzający, gdy zakładamy, że inna osoba jest X, Y lub Z. Może to zostać zaognione przez postrzeganą lub doświadczaną niesprawiedliwość z jej strony. Zamiast tego powinniśmy starać się patrzeć na rzeczy z jej punktu widzenia. To nie neguje żadnego złego postępowania, ale czyni nas bardziej otwartymi na naukę, miłość i przebaczanie innym ludziom.
Słuchaj podpowiedzi Ducha Świętego.
Wielokrotnie w moim życiu miałam jasno wyraźną świadomość, że Duch Święty prowadzi mnie do działania w określony sposób. Kiedy między mną a mężem dochodziło do nieporozumień, a ja wolałam pozostać zła i kurczowo trzymać się swojej dumy, słyszałam cichy, delikatny głos, który nakazywał mi przeprosić i szukać pojednania. Nie oznacza to jednak, że opanowałam umiejętność słuchania. Zdarzało się, że dochodziło do nieporozumień między mną a jedną z moich bliskich przyjaciółek i wysuwałam wiele niemiłych wniosków, które najczęściej okazywały się fałszywe. Aby naprawić te relacje, musiałam pozwolić sobie na pokorę w przyznaniu się do błędu i na wrażliwość w podejmowaniu decyzji o wyciągnięciu ręki do drugiej osoby. Musimy być gotowi odłożyć na bok naszą grzeszną słabość i słuchać podszeptów Ducha Świętego. On nieustannie działa, a upodabniając się do Niego, uczymy się mówić „tak”, tak jak uczyniła to Nasza Niebiańska Matka podczas Zwiastowania.
Wszyscy jesteśmy słabi.
Musimy również zaakceptować, że niektóre relacje to proces długotrwały – Bóg nigdy nie przestaje działać – lub że ludzie są tacy, jacy są i nie możemy ich zmienić. To jednak nie zwalnia nas z odpowiedzialności. Musimy podjąć świadomy wysiłek, aby dotrzeć do tych osób w naszym życiu, które nas zraniły, jak również do tych, których my zraniliśmy. Błogosławiona Teresa z Kalkuty powiedziała: „Bóg nie powołał mnie do sukcesu; powołał mnie do wierności”. Musimy pokonać własną słabość i strach.
Ważne jest, aby pamiętać, że każdy z nas zranił kogoś, kogo kocha. Nasz grzech rani innych i wszyscy jesteśmy słabi. To łaska Boża pozwala nam przezwyciężyć te skłonności, a nie nasza własna siła. Dostrzegając własną słabość, możemy stać się miłosierni i cierpliwi wobec słabości innych. Prawdziwie stajemy się silniejsi, gdy decydujemy się współpracować z Bożym planem i pozwalamy Mu pomóc nam przezwyciężyć naszą słabość, abyśmy mogli dotrzeć do innych z miłością, miłosierdziem i przebaczeniem. Musimy przestać przeszkadzać i pozwolić sobie być kanałami Bożej łaski i miłości.
Źródło:
Constance T.Hull
MODLITWA
Panie Jezu, wyznaję przed Tobą moją słabość i to, że zdarza mi się ranić tych, których kocham. Wiem, że o własnych siłach nie potrafię tego zmienić, dlatego z pokorą proszę o Twoją łaskę.
Otwieram dziś swoje serce na Twój plan. Pomóż mi zobaczyć własne błędy, abym potrafił z cierpliwością i miłosierdziem patrzeć na słabości innych ludzi. Usuń z mojego życia to wszystko, co blokuje Twoje działanie. Uczyń mnie czystym kanałem Twojej miłości i przebaczenia, bym mógł nieść Twoje światło każdemu, kogo spotkam.
Amen.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Dziękuję, że jesteś tutaj ze mną...
Niech ta chwila ze sztuką i słowem przyniesie Ci pokój. Jeśli ten wpis poruszył Twoje serce, podziel się swoją myślą w komentarzu – każde Twoje słowo jest dla mnie cennym darem.
Z modlitwą i światłem, Teresa
<><><><><><><><><><><><>
Adresy linków do moich blogów w prawym marginesie na górze
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz