Św. Józef Cieśla by Georges de La Tour (1593–1652)
Wielu chrześcijan pomija jedną z najważniejszych prawd o życiu Jezusa: większość swojego życia spędził w ukryciu przed światem – dokładnie trzydzieści lat.
Święty Jan Ewangelista oświadcza: „Jest jednak jeszcze wiele innych rzeczy, których Jezus dokonał. Gdyby bowiem każdą z nich spisano, sądzę, że cały świat nie pomieściłby ksiąg, które by należało napisać” (J 21, 25).
Pismo Święte opowiada nam zatem tylko fragment historii życia Jezusa. I choć zapisuje najważniejsze fragmenty – Jego nauki, Błogosławieństwa, a przede wszystkim Jego mękę, śmierć i zmartwychwstanie – wciąż wiele możemy się nauczyć z ukrytego życia Jezusa.
Co robił przez większość swojego życia, zanim rozpoczął publiczną posługę w wieku trzydziestu lat? Widzimy przebłyski z czasów, gdy „zaginął” w Świątyni (zob. Łk 2,41–52). Ale tak naprawdę, nie zaginął. Był ze swoim Ojcem. „Siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania” (Łk 2,46).
Nazaret był klasztorem Jezusa, gdzie „wzrastał w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi” (Łk 2, 52). Uczył się od św. Józefa zawodu cieśli, a dzięki swojej Matce Maryi coraz lepiej rozumiał kobiece serce. Modlitwy nauczył się od swoich rodziców, ale jednocześnie sam im ją pokazał. Wzrastał we wszystkich cnotach swojej ludzkiej natury, zwłaszcza w pokorze, łagodności i posłuszeństwie.
Mogę sobie tylko wyobrazić, co widzieli św. Józef i Matka Boska, kiedy wstali w środku nocy. Widzieliby swojego Syna rozmawiającego bezpośrednio z Ojcem. Cóż za widok!
Próbując zrozumieć znaczenie ukrytego życia Jezusa, zrządzeniem opatrzności odkryłem duchowy klejnot autorstwa wielkiego francuskiego pisarza duchowego o. Henri-Marie Boudona, zatytułowany „ Droga do pokory: Jak ukryte życie Jezusa jest modelem świętości” , opublikowany przez Sophia Institute Press. Pisma o. Boudona były tak wpływowe, że wywarły ogromny wpływ na takich ludzi jak św. Ludwik de Montfort. O. Boudon napisał również niezwykłe dzieło o świętych aniołach, zatytułowane „ Nabożeństwo do Świętych Aniołów” .
Ks. Boudon otworzył mi oczy na to, jak bardzo Niebo ceni życie ukryte i pokorne. Na przykład, oświadczył:
Rozważmy również, że to drogie Dzieciątko, które jako człowiek pochodzi z krwi tylu królów, ukrywa całą Swoją chwałę, decydując się na narodziny z żony biednego cieśli. On, który jest samą niewinnością, pragnie, w porządku Swojej Opatrzności, aby w Jego doczesnej genealogii znalazły się kobiety grzeszne, aby nauczyć nas lekceważyć rodzinną szlachetność; nie przywiązywać do niej wagi ani nie zwracać na nią uwagi; nie wstydzić się naszych krewnych, jeśli są biedni, skromni lub popadli w niełaskę.
Wszystko, co Chrystus objawia swoimi słowami i czynami – nawet to, co nie zostało celowo zapisane w Piśmie Świętym, jak na przykład większość Jego trzydziestu lat w Nazarecie – niesie ze sobą ważną lekcję do naśladowania dla nas wszystkich. Jednym z najważniejszych nauk Chrystusa jest to, że nasze życie modlitewne powinno być tajne i ukryte. Dlatego Jezus przypominał swoim naśladowcom: „A ty, gdy się modlisz, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda ci” (Mt 6,6).
Jednocześnie nie oznacza to, że nigdy nie powinniśmy modlić się publicznie. Powinniśmy publicznie dawać świadectwo naszej wiary, modląc się przed posiłkami, a przede wszystkim uczestnicząc w Najświętszej Ofierze Mszy Świętej. Uczeni w Piśmie i faryzeusze chcieli, aby ich świętość była widoczna dla świata. Jezus objawia nam, że powinniśmy modlić się do Niego w przybytku naszych serc.
Święci, a zwłaszcza Matka Boska, starali się naśladować ukryte życie Chrystusa. Czyż Maryja i wiele innych błogosławionych dusz, takich jak Bernadetta i Teresa, nie ukrywały się za murami swoich domów i klasztorów? Pragnęły „jednego”, czyli samego Boga.
Wielu ludzi dziś przeoczyło, a nawet wypaczyło słowa Jezusa i Jego ukryte życie. W rezultacie aktywizm, sprawiedliwość społeczna i budowanie własnej sławy stały się dla wielu chrześcijan podstawowymi zasadami. Ale nic nie może być dalsze od prawdy – ani od przykładu ich przywódcy, Jezusa!
Nic dziwnego, skoro Jezus jest naszym pokornym Bogiem, jest teraz być może jeszcze bardziej ukryty w Najświętszej Eucharystii niż za Jego ziemskiego życia. Ilu katolików, a zwłaszcza osób świeckich, przejeżdża obok kościoła katolickiego i zachowuje się, jakby to nic wielkiego? Niewielu ludzi odwiedza Go w tabernakulum, gdzie przebywa zapomniany i samotny, tęskniąc jedynie za Jego wizytą.
Ale te dusze, które zostawiają wszystko, by pójść za Jezusem, zwłaszcza nasze siostry klauzurowe, zdają sobie sprawę, że Jezus w Najświętszej Eucharystii jest największym skarbem ze wszystkich. Tam, w Najświętszej Hostii, Jezus wciąż się wymazuje aż do końca czasów.
A zatem bycie z Jezusem nie jest życiem zmarnowanym. To naprawdę najwspanialsza rzecz, jaką możemy zrobić w tym życiu: wielbić Boga, bo to właśnie będziemy robić przez całą wieczność.
Ukryte życie Jezusa może być życiem najbardziej pomijanym przez Jego naśladowców, ale tak naprawdę jest to najwspanialsze życie naszego Pana.
Tam On mieszka.
Tam objawia nam swoją pokorę.
Tam na nas czeka.
Modlitwa o łaskę ukrytego życia
Panie Jezu, który przez trzydzieści lat wybierałeś ciszę, ukrycie i prostą pracę w Nazarecie, dziękuję Ci za tę wielką lekcję pokory. Pokazałeś mi, że to, co niewidoczne dla świata, ma w oczach Boga ogromną wartość.
Przemieniaj moje serce, abym potrafił odnaleźć Cię w mojej codzienności. Ucz mnie – tak, jak uczyłeś się od Maryi i świętego Józefa – wierności w małych rzeczach, cichej modlitwy i posłuszeństwa Twojej woli.
Niech mój dom stanie się moim Nazaretem, w którym każdego dnia wzrastam w mądrości i łasce.
Amen.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Dziękuję, że jesteś tutaj ze mną...
Niech ta chwila ze sztuką i słowem przyniesie Ci pokój. Jeśli ten wpis poruszył Twoje serce, podziel się swoją myślą w komentarzu – każde Twoje słowo jest dla mnie cennym darem.
Z modlitwą i światłem, Teresa
<><><><><><><><><><><><>
⚓ Moja blogowa flotylla:
💻 Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z leniwą veną. tutaj
✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania i rozmowy z Archaniołami. tutaj
🎨 Oko na Obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, humor i filozofia. tutaj
⛵ Wierszyki sercem pisane – Mój „biały żagiel” dla dzieci i dorosłych marzycieli. tutaj
"Widzę, czuję, wiem i poszukuję" - blog zawierający popularnonaukowe posty i inne ciekawostki " tutaj
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz