MAMO, GDZIE JESTEŚ?

    Zawsze wierzyłam, że wiara to nie tylko litery, ale przede wszystkim obrazy i uczucia, które nosimy w sercu. Zresztą mój blog powstał z potrzeby zatrzymania się nad tym, co niewidoczne dla oczu.

W niektórych postach przedstawiałam wielką sztukę dawnych mistrzów, która potrafi uchwycić sacrum w jednym spojrzeniu lub geście,

oraz

poruszające wizje mistyków, takich jak Maria Valtorta (1897-1961), które nadają tym obrazom głos i duszę, oraz słynnych artystów malarzy, jak tym razem - Mistrza z Delftu, , którzy mnie dziś zainspirowali do stworzenia tego posta.

Zapraszam serdecznie.

.................................

„Mamo, gdzie jesteś?” – Szept spod Krzyża, który kruszy serce

Dziś chcę Was zabrać w miejsce, gdzie milczenie sztuki spotyka się z rozdzierającym szeptem miłości. Patrząc na detal z obrazu Mistrza z Delftu, widzimy Maryję – postać niemal zastygłą w bólu.

Mistrz z Delftu - Scena Ukrzyzowania z tryptyku z ok.1500-1510
(detal)

  Jednak dzięki wizjom Marii Valtorty z „Poematu Boga-Człowieka”, możemy usłyszeć to, co działo się wtedy w Jej duszy.

   Pragnienie, którego nie ukoi woda

Na obrazie widzimy Maryję u stóp Krzyża. Jest blada, niemal nieobecna. To moment, w którym z wysokości drzewa hańby pada ciche: 

„Pragnę!”. 

Maryja przeżywa mękę, której my nie jesteśmy w stanie pojąć. Słyszymy Jej cichy jęk zapisany przez Valtortę:

   „O! A Ja nie mogę Mu dać nawet kropli Moich łez... (...) Niech mnie uniesie, abym zaspokoiła Jego pragnienie Moją krwią, bo nie mam już mleka”.

To szczyt macierzyństwa – chęć oddania własnej krwi, byle ulżyć cierpieniu Syna. Maryja nie jest tu tylko postacią z tła; to Matka, która w swojej bezsilności staje się współcierpiącą.

   „Mamo, czy Ty też Mnie opuściłaś?”

Najbardziej przejmujący moment następuje wtedy, gdy wzrok Jezusa zaczyna gasnąć. Ten, który jest Światłością Świata, wchodzi w mrok śmierci i szepcze: 

„Mamo, gdzie jesteś? Nie widzę Cię już.    Czy Ty też Mnie opuściłaś?”.

Odpowiedź Maryi, choć ledwie słyszalna, niesie nadzieję w największej ciemności:

„Nie, nie Synu! Ja Cię nie opuszczam! Posłuchaj Mnie, Mój Umiłowany... Mama jest tutaj. Ona jest tutaj...”

Gdy pęka serce: Drugi rząd pod Krzyżem

Spójrzcie teraz uważnie na postać Maryi na obrazie Mistrza z Delftu. Bok Jezusa został już przebity, a ostatnie tchnienie uszło z Jego piersi.

Mistrz z Delftu - Scena Ukrzyżowania z tryptyku z ok.1500-1510

   Maryja nie stoi już w pierwszym rzędzie. Widzimy Ją prawie zemdloną, odwróconą plecami do Krzyża.

Jest tak słaba, że Magdalena , Maria Alfeuszowa oraz Jan muszą stać się Jej podporą. To moment, w którym spełnia się proroctwo Symeona – miecz ostatecznie przenika Jej duszę. To wycofanie się nie jest ucieczką, lecz obrazem bezwzględnego wyczerpania. Nawet Najświętsza Matka potrzebowała w tej godzinie ramienia drugiego człowieka.

Mistrz z Delftu - Scena Ukrzyżowania z tryptyku
z ok.1510
(detal)

Co to mówi nam dzisiaj?

Może i Ty czujesz się dziś opuszczona? Może Twój wzrok jest „zamglony” przez problemy i nie widzisz już światła? 

Maryja zna stan omdlenia z bólu. Ona wie, co to znaczy nie mieć sił, by patrzeć na własne cierpienie.

Nawet jeśli nie widzisz Jej w pierwszym rzędzie swojego życia, Ona tam jest i szepcze, że nie jesteś sama.

Pozwól innym być Twoją „Magdaleną”, gdy brakuje Ci tchu – to Boży sposób, by nas niosło miłosierdzie.

atko Bolesna, dziękuję Ci, że trwasz przy mnie, gdy mój wzrok gaśnie z nadmiaru trosk. Naucz mnie słyszeć Twój głos w ciemnościach mojego życia i wierzyć, że Twoje miłosierdzie jest bliżej, niż mi się wydaje. Amen.

.........

Czy w Twoim życiu był moment, w którym czułaś/eś, że tylko „drugi rząd” – cicha obecność kogoś bliskiego – uratował Cię przed upadkiem? 

Postanowiłam, niektóre z moich postów, w których stosuję interpretację obrazów przenosić też w tej samej formie lub uszczuplonej o wątek modlitewny (aby nie urażać ateistów) na moim drugim blogu oko-na-obraz, ( oko-na-obraz.blogspot.com ), który postał specjalnie na potrzeby mojej interpretacji sztuki.

~~~~~~~~~~~~

Dziękuję, że jesteś tutaj ze mną...

Niech ta chwila ze sztuką i słowem przyniesie Ci pokój. Jeśli ten wpis poruszył Twoje serce, podziel się swoją myślą w komentarzu – każde Twoje słowo jest dla mnie cennym darem.

Z modlitwą i światłem, Teresa