Gdy prowadzi nas tylko miłość
Czy czułaś kiedyś, że idziesz przez życie po omacku? Że modlitwa stała się głucha, a niebo milczy? Św. Jan od Krzyża nazywał to doświadczenie „Nocą Ciemną”. To nie jest kara – to moment, w którym Bóg gasi wszystkie ziemskie światła, byśmy nauczyli się widzieć sercem.
Spojrzenie, które nie widzi ciężaru
Spójrz na obraz El Greco.
 |
| El Greco - Ukrzyżowanie |
Chrystus nie ugina się pod ciężarem drewna. On je obejmuje. Jego oczy są pełne łez, ale nie ma w nich rozpaczy – jest w nich świetlista nadzieja. To ucieleśnienie słów św. Jana od Krzyża:
„W nocy pełnej szczęścia, w ukryciu, tak że nikt mnie nie widział, ani ja nie widziałam żadnej rzeczy, nie mając innego światła ani przewodnika nad ten, co w sercu mi płonął”.
W „Nocy Ciemnej” nie potrzebujemy mapy. Św. Jan uczy nas, że jedynym bezpiecznym przewodnikiem jest miłość, która płonie wewnątrz nas. Na obrazie El Greco to właśnie to wewnętrzne światło zdaje się rozjaśniać mrok wokół Krzyża. Cierpienie nie jest końcem drogi, ale jej częścią.
Samotność to przestrzeń, w której Bóg mówi najgłośniej, choć bez słów.
Krzyż, jeśli go obejmiemy, przestaje nas przygniatać, a zaczyna nas prowadzić.
Jeśli czujesz, że wokół Ciebie panuje noc – nie lękaj się. To czas, w którym Twoja wiara się oczyszcza. Jak pisał święty mistyk: „Pod wieczór życia będą cię sądzić z miłości”. Tylko ona zostaje, gdy wszystko inne zawodzi.
Zatrzymaj się nad wzrokiem Chrystusa u El Greco. Pozwól, by Jego spokój przeniknął Twoje niepokoje. W tej nocy nie jesteś sam/a – prowadzi Cię Ten, który sam przeszedł przez najgłębszy mrok, by przynieść nam poranek.
anie, bądź moim światłem w nocy moich zwątpień. Naucz mnie ufać Twojej obecności nawet wtedy, gdy nic nie czuję i nic nie widzę. Niech prowadzi mnie tylko miłość. Amen................
Czy przeżyłaś/eś kiedyś swoją „noc ciemną”, która ostatecznie przybliżyła Cię do Boga? Jakie światło wtedy Cię prowadziło? 🕯️
W styczniu 2022 roku miałem uczestniczyć w rekolekcjach zatytułowanych „Trzy etapy życia duchowego”, które opisują rozwój relacji człowieka z Bogiem:
OdpowiedzUsuń1. Droga oczyszczenia (łac. via purgativa).
2. Droga oświecenia (łac. via illuminativa).
3. Droga zjednoczenia (łac. via unitiva).
Niestety, w tamtym czasie pojawił się nowy wariant wirusa COVID – omikron – i ponownie wszystko zostało zamknięte, a rekolekcje odwołane.
Sam tytuł jednak na tyle mnie zaintrygował, że postanowiłem zgłębić ten temat na własną rękę. Spędziłem wiele godzin, przeglądając materiały dostępne w Internecie, czytając artykuły i opracowania, a nawet drukując wybrane teksty i tworząc z nich własne notatki i swoiste „skrypty”.
W trakcie tych poszukiwań szczególnie poruszył mnie motyw „Nocy ciemnej” św. Jana od Krzyża — doświadczenia duchowej pustki, które paradoksalnie może prowadzić do głębszego zjednoczenia z Bogiem.
Tak więc, choć ostatecznie nie uczestniczyłem w samych rekolekcjach, to zdobyta wiedza i refleksje okazały się dla mnie niezwykle cenne i bardziej wzbogaciły moje życie duchowe.
Bardzo dziękuję za ten szczery i poruszający głos. Dzielenie się doświadczeniem pustki i osamotnienia wymaga wielkiej odwagi, ale to właśnie w takim autentycznym spotkaniu buduje się wspólnota naszych 'sacrum'.
UsuńTo, co opisujesz, przypomina proces, który mistycy nazywają biernym oczyszczeniem. Choć w tej chwili możesz czuć jedynie mrok i brak sensu, warto pamiętać, że według tradycji duchowej ta 'noc' nie jest karą, lecz aktem łaski– Bóg przygotowuje w ten sposób miejsce na coś głębszego, czego nie da się pojąć samym rozumem.
Jak radził św. Ignacy, w czasie takiego 'strapienia' najważniejszą zasadą jest, aby nie podejmować gwałtownych decyzji, po prostu trwać, dbając o siebie na tyle, na ile pozwalają siły. Czasem jedyną modlitwą, jaka nam zostaje, jest sama nasza obecność w tej ciszy.
Dziękuję, że jesteś częścią tej drogi. Twoje świadectwo może być światłem dla innych, którzy czują się teraz podobnie zagubieni.